Bij veel gamemuziek wordt “in the box” gewerkt. Er komt vrij zelden een groot live orkest aan te pas.
Dit omdat het gigantisch in de kosten scheelt, en men met de computer tegenwoordig zeer realistische muziek kan maken.

Mede door de gigantische technologische ontwikkeling in de computerbuisiness zijn de mogelijkheden voor realistische muziek, zonder dat er een echt live instrument bij te pas komt, echt enorm geworden. Er was een periode waarin bijna elke soundtrack op deze manier gemaakt werd, maar tegenwoordig zie je eigenlijk steeds vaker een cross-over tussen akoestische en elektronische muziek. De basis wordt bijvoorbeeld met een virtueel orkest geprogrammeerd, en daaroverheen worden een aantal prominent aanwezige (soms solistische) instrumenten in gespeeld.

Enkele grote games werken wel met grote “live-soundtracks” en huren een orkest in voor de opnames van de gehele score. Neem bijvoorbeeld Heavy Rain. De soundtrack voor deze game is in de Abby Road studio opgenomen.

Hoe het begon: met bliepjes en piepjes. De eerste games hadden chips aanboord die deze bliepjes en piepjesmuziek kon afspelen, het waren in feite een soort van ingebouwde midi-players, alleen toen was het geen digitaal bestand wat werd afgespeeld, maar een analoog opgeslagen sequence.